Αχλάδια με κρασί

Ο κ. Νίκος που μένει στον Καναδά, με παρακολουθεί εδώ και χρόνια. Μου είχε στείλει συνταγή για αχλάδια με κρασί, όπως και άλλες συνταγές και τον ευχαριστώ πολύ! Γλυκάκι για τη νηστεία, αλλά και ελαφρύ επιδόρπιο μετά από ένα πλούσιο γεύμα το γλυκάκι που ακολουθεί.

Αχλάδια με κρασί
Υλικά
6 αχλάδια
3 κούπες κόκκινο κρασί (750ml)
3/4 κούπας ζάχαρη
1 ξυλαράκι κανέλα
6 γαρίφαλα

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε προσεχτικά τα αχλάδια, αφαιρώντας τη φλούδα και αφήνοντας επάνω την ουρίτσα τους.
Τα τοποθετούμε όρθια σε μία κατσαρόλα και προσθέτουμε το κρασί και τη ζάχαρη.
Τα βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για 20 λεπτά, ρίχνουμε την κανέλλα και τα γαρίφαλα και συνεχίζουμε το βράσιμο για άλλα 20 λεπτά.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε τα αχλάδια κρύα με όση σάλτσα έχει απομείνει από το βράσιμο.

Χρόνια πολλά στις Κατερίνες που γιορτάζουν σήμερα!

Σούπα μινεστρόνε

Μινέστρα στα ιταλικά, σημαίνει σούπα. Ακριβής συνταγή για τη σούπα αυτή δεν υπάρχει, αφού ο καθένας βάζει τα υλικά που θέλει αλλά και τα λαχανικά που υπάρχουν στην εποχή που τη φτιάχνει. Μπορούμε να φτιάξουμε μινεστρόνε μόνο με λαχανικά, με λαχανικά και ζυμαρικά, με κρέας κλπ.
Εμένα μου αρέσει με λαχανικά σκέτη ή με λαχανικά και ζυμαρικά.
Τη σουπίτσα μας την έκανα νηστίσιμη ή αν θέλετε, πείτε τη veggan.

Σούπα μινεστρόνε
Υλικά για 4-5 άτομα
1 φλυτζάνι ανάμικτα κατεψυγμένα λαχανικά
1 μεγάλη πατάτα καθαρισμένη και κομμένη σε κύβους
3 καρότα καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους
1 μικρό μπουκετάκι σέλερυ (να έχει 5-6 κλωνιά επάνω), κομμένο σε φετούλες ο βλαστός και ψιλοκομμένα τα τρυφερά φυλλαράκια
1,5 φλυτζάνι ψιλό μακαροτσίνι
2 κύβους λαχανικών ΒΙΟ ή χειροποίητους
1 κ. σ. πάστα ντομάτας
λίγο λάδι
αλάτι
πιπέρι
1,5-2 λίτρα νερό

Εκτέλεση
Βάζουμε σχεδόν 1 λίτρο νερό να βράσει.
Όταν πάρει βράση, ρίχνουμε τους κύβους, την πάστα και τα κατεψυγμένα λαχανικά.
Αφήνουμε να βράσουν 2-3 λεπτά και προσθέτουμε τα καρότα σε κύβους.
Καθαρίζουμε την πατάτα, την κόβουμε σε κύβους και την προσθέτουμε κι αυτή.
Κόβουμε και το σέλερυ και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα.
Από τη στιγμή που ξεκίνησε να βράζει μέχρι να έχουν σχεδόν γίνει τα λαχανικά (όχι εντελώς), χρειάστηκε ένα 20λεπτο. Δοκιμάστε κάνα δυο από τα λαχανικά να δείτε αν είναι έτοιμα, αλλιώς βράστε μερικά λεπτά ακόμα.
Κατά τη διάρκεια του βρασίματος προσθέτουμε νερό όποτε θεωρούμε ότι χρειάζεται.
Τέλος προσθέτουμε τα μακαροτσίνια.
Προσθέτουμε νερό και αλατοπίπερο.

Εδώ θα πω ότι αφού ρίξω τα μακαροτσίνια, αφήνω να πάρουν μια βράση και μετά σβήνω το μάτι της κουζίνας. Αφήνω την κατσαρόλα επάνω και τα μακαροτσίνια γίνονται από τη θερμότητα και μόνο. Αν τα βράσετε και τα βγάλετε μετά, θα λιώσουν. Βγάλτε τα να κρατάνε.
Προσθέστε το λάδι αν είναι δυνατόν στο τέλος του μαγειρέματος, αλλιώς προσθέστε το κατά τη διάρκεια. Εγώ έβαλα λάδι αρωματισμένο με δεντρολίβανο και σκόρδο.

Σερβιρίστηκε με ζυμωτό προζυμένιο ψωμί ολικής άλεσης.

Στη μινεστρόνε μπορούμε να προσθέσουμε και αλλαντικά, κοτόπουλο βραστό που μας έχει μείνει από την προηγούμενη, κρεμμύδι (που δεν έβαλα για τα ευαίσθητα στομάχια μας), φρέσκια ντομάτα (αρνούμαι να χρησιμοποιήσω φρέσκια ντομάτα μες το χειμώνα και προτίμησα την πάστα) και οπωσδήποτε ό,τι λαχανικό θέλουμε.

Καλή εβδομάδα!

Μπαζάρ

Το xeblogarisma. σας καλεί το Σάββατο 28 Νοεμβρίου
Στο 2ο Χριστουγεννιάτικο bazaar/party για τα παιδιά έως 3 ετών,
που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας (πρώην Κορυδαλλού).


Ημερομηνία: 28/11/2009

Τόπος: Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο

Πρόγραμμα: 12-8 μ.μ. bazaar

5.30 μ.μ. παράσταση Καραγκιόζη του

Ιάσωνα Μελισσηνού

10.30 μ.μ. Ινδική μουσική με τους ΙΧΩΡ (15e με ποτό)

00.30 π.μ. party

Μανιτάρια στιφάδο

Συνεχίζω με μια ακόμα νηστίσιμη συνταγή. Η συνταγή αυτή υπάρχει σε ενα διαφημιστικό βιβλιαράκι της Ελαΐς, το οποίο κυκλοφορούσε δωρεάν μαζί με άλλα στα σούπερ μάρκετ εδώ και 20ετία (και βάλε). Πραγματικά, όλες οι συνταγές που είχαν μέσα αυτά τα βιβλιαράκια, ήταν θησαυρός. Πετυχημένες και νόστιμες πολύ! Τα μανιτάρια στιφάδο μου αρέσουν πολύ και τα φτιάχνω τουλάχιστον μια φορά κάθε χειμώνα (οι υπόλοιποι δεν είναι φαν).

Μανιτάρια στιφάδο
Υλικά
1 κιλό μανιτάρια (τα γνωστά μικρά λευκά μανιτάρια του εμπορίου)
1/2 κιλό κρεμμύδια στιφάδου ή κανονικά, κομμένα σε φέτες (ή και παραπάνω, εγώ βάζω πάντα περισσότερα)
2 ντομάτες ώριμες ή ένα κουτί ντοματάκια ψιλοκομμένα
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1/2 με 1 φλυτζάνι ξύδι
1 ξύλο κανέλλα
1 φύλλο δάφνη
αλάτι
πιπέρι
λάδι

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια με συγκίνηση ή χωρίς, τα βάζουμε σε κατσαρόλα με λίγο λάδι και τα γυρίζουμε για 5-10 λεπτά
Προσθέτουμε τα μανιτάρια ολόκληρα αν είναι μικρά ή αλλιώς κομμένα στα 2 ή 4 και ανακατεύουμε πάλι για 5 λεπτά.
Προσθέτουμε το ξύδι (αν είναι δυνατό ξύδι, μη βάλετε ένα ολόκληρο φλυτζάνι), το σκόρδο, τη ντομάτα, την κανέλα, τη δάφνη, αλατοπίπερο και ανάλογο νερό και αφήνουμε να βράσουν για καμία ώρα και να μείνουν με λίγο ζουμί.
Απολαύστε τα με φρέσκο ψωμάκι .

Καλό πσκ!

Οινοκρητικά 2009

Η “3η Οινική Έκθεση ΟινοΚρητικά 2009” θα πραγματοποιηθεί από 21 Νοεμβρίου έως και 22 Νοεμβρίου 2009 στο Κ.Α.Μ. (Μεγάλο Αρσενάλι), ενετικό λιμάνι Χανίων με θέμα: “Θεμελίωση του Οινικού Τουρισμού στην Κρήτη”.
Την έκθεση οργανώνουν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων, η Αναπτυξιακή Α.Ε. Νομού Χανίων, τα Δίκτυα Οινοπαραγωγών Κρήτης και η Πρότυπη Κάβα Κρασιού “Μηδέν Άγαν”.

Σκοπός της εκδήλωσης είναι η ανάδειξη του Ποιοτικού Κρητικού Οίνου και Αμπελώνα. Θα λάβουν μέρος 33 οινοποιοί απ’ όλη την Κρήτη και θα παρουσιάσουν τα δημιουργήματά τους. Παράλληλα θα πραγματοποιηθεί ημερίδα (22/11 - ώρα 11 το πρωί) και θα μιλήσουν οι: - Στέφανος Μαρκουλάκης, κοινωνιολόγος, διευθυντής Αναπτυξιακής Χανίων, μέλος Δ.Σ. του Δικτύου Κρητικής Γαστρονομίας: “Η Κρητική διατροφή σήμερα. Προβλήματα ταυτότητας και προοπτικές”. - Γιώργος Μακρής, οινικός ερευνητής: “Οινικός Τουρισμός”. - Ζωή Νόβακ, διευθύντρια Κρητικού Συμφώνου Ποιότητας: “Κρητική διατροφή και δυνατότητες ανάπτυξης του γαστρονομικού πολιτισμού”.

Πρασόρυζο

Η νηστεία των Χριστουγέννων ξεκίνησε χτες. Εύχομαι καλή σαρακοστή σε όλους και καλή δύναμη σε όσους νηστέψουν. Ξεκινάω τη νηστεία με ένα αγαπημένο νηστίσιμο φαγητό και σιγά-σιγά, όσο θα πλησιάζουν οι γιορτές, θα βάζω και χριστουγεννιάτικες συνταγές. Για την ώρα, ας φτιάξουμε πρασόρυζο!

Πρασόρυζο
Υλικά
4 μεγάλα πράσα ή περισσότερα μικρότερα
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 κούπα ρύζι (προτιμώ το κίτρινο για να μη γίνεται νιανιά)
2 μεγάλες κουταλιές πάστα ντομάτας ή συμπυκνωμένο χυμό (περισσότερο από δύο κουταλιές)
λίγο λάδι
λεμόνι για το σερβίρισμα
αλάτι, πιπέρι ή ένα κύβο λαχανικών ΒΙΟ ή χειροποίητο

Τι κάνουμε:
Βάζουμε λαδάκι σε κατσαρόλα ή μεγάλο τηγάνι (έβαλα ελάχιστο).
Κόβουμε το κρεμμύδι μας και το σωτάρουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να γίνει διάφανο.
Καθαρίζουμε τα πράσα. Εκοψα σχεδόν το μισό και κράτησα όλο το άσπρο μέρος και όσο τρυφερό είχε από το πράσινο μέρος.
Κόβουμε τα πράσα σε κομμάτια των 2 εκατοστών περίπου. Τα μισά τα έκοψα έτσι (σε χοντρές ροδέλες) και τα μισά τα έκοψα κατά μήκος και μετά σε κομμάτια γιατί φοβήθηκα πως δε θα άρεσαν οι ροδέλες στα παιδιά μου.
Ρίχνουμε και τα πράσα και τα σωτάρουμε κι αυτά για λίγο.
Ρίχνουμε λίγο νεράκι και αφήνουμε τα πράσα λίγο να μαλακώσουν (5-10 λεπτά), ενώ προσθέτουμε την ντομάτα και τον κύβο ή αλατοπίπερο. Εγώ πρόσθεσα και μυρωδικά (ξερό σέλινο, σχνοινόπρασο κλπ).
Αφού βράσουν λιγάκι, προσθέτουμε το ρύζι. Ρίχνουμε και νερό και αφήνουμε να βράσει όσο επιθυμούμε.
Σβήνουμε το φαγητό και αποσύρρουμε από τη φωτιά.
Το σερβίρουμε με λεμονάκι που του πάει πολύ.

TIP:
Για λόγους εξοικονόμισης ενέργειας και επειδή το ρύζι με την ώρα μαλακώνει ακόμα περισσότερο, ποτέ δε σβήνω το φαγητό μόλις γίνει. Πάντα προσθέτω νερό και όπως είναι ζεστό το μάτι της κουζίνας, το σβήνω πριν ακόμα βράσει το ρύζι και αφήνω εκεί την κατσαρόλα να πάρει όλη τη θερμοκρασία του ματιού.

Καλή εβδομάδα να έχουμε!

Περί κλοπής κειμένων, φωτογραφιών κλπ

Ξεκινάω να γράψω το ποστ ήδη εκνευρισμένη, γιατί θα γράψω για ένα θέμα που με εκνευρίζει απίστευτα. Κλοπή κειμένων και φωτογραφιών από άλλους bloggers ή οποιονδήποτε άλλον.

Όταν ξεκίνησα αυτό το μπλογκ, ήξερα ότι αργά ή γρήγορα θα δω κάπου αλλού μια συνταγή μου αναρτημένη και θα εκνευριστώ. Για να αποτρέψω αυτό όσο είναι δυνατόν, έβαλα λογότυπο σε όλες τις φωτογραφίες μου και έβαλα και σε μια άκρη το ask to use. Μπορούν αυτά τα δύο να αποτρέψουν έναν από το clopy paste? Όχι. Μπορούν όμως να δώσουν στον άλλον να καταλάβει ότι θα με πείραζε να το κάνει. Θεωρώ πολύ σημαντικό να ρωτάς τον άλλον αν θέλει να αναρτήσει κάτι δικό σου. Δεν έχω πρόβλημα να βάλει κάποιος κάτι δικό μου, αρκεί να με ρωτήσει. Όλα τα άλλα, τα θεωρώ βιασμό.

Έχουμε τρεις κατηγορίες κλεφτών.
Αυτός που κλέβει από χαζομάρα-άγνοια: παίρνει το post όπως είναι και το κοπιάρει. Μπορεί να βάλει ή να μην βάλει link. Δεν καταλαβαίνει τι κακό κάνει. Αυτοί ας πούμε ότι συγχωρούνται λόγω χαζομάρας, λόγω άγνοιας. Αλήθεια όμως, υπάρχουν τέτοιοι; Υπάρχουν κάποιοι πράγματι, που το κάνουν από άγνοια. Δεν θεωρούν σημαντικό ότι πρέπει να το αναφέρουν. Συνήθως είναι νέοι bloggers. Την έχω πατήσει κι εγώ. Όταν πρωτοξεκίνησα το blogging εδώ και 3 χρόνια, δεν καταλάβαινα πόσο σημαντικό είναι να αναφέρεις την πηγή. Το κατάλαβα σύντομα ευτυχώς.

Αυτός που κλέβει στα μουλωχτά: Δεν βάζει link φυσικά, γιατί το link μαρτυράει την πηγή. Με το κλικ που θα κάνει κάποιος πάνω στο link , κάποια στιγμή θα φανερωθεί το site που έχει κάνει το clopy paste.

Αυτός που κλέβει και πίσω του κρύβεται μεγάλο όνομα: ένα μεγάλο portal, ένα μεγάλο και έγκυρο site, σου παίρνει τον κόπο σου, δεν βάζει link φυσικά και τρέχα βρες τον. Και αφού τον βρεις, βάλ' τα με τον μεγαλοεκδότη αν έχεις κότσια και χρήματα.

Ας αναλύσω λίγο τις τρεις περιπτώσεις και όποιος έχει υπομονή το διαβάζει.
Όταν άνοιξα πέρυσι το blog , ανακάλυψα ένα site που είχε (και εχει ακόμα) του κόσμου τις συνταγές. Το συγκεκριμένο σάιτ είχε κατακλέψει τις συνταγές του Hungry for life και φυσικά μέσα σ αυτές ήταν και οι δικές μου. Έκατσα και σημείωσα όσες συνταγές ήταν δικές μου και έστειλα email στην κάτοχο του site . Η κυρία με παρέπεμψε στον διαχειριστή της, ο οποίος για να με ψαρώσει μου ζήτησε να αποδείξω ότι οι συνταγές ήταν δικές μου. Του το απέδειξα, γιατί έστειλα όπως ήταν 1-2 ποστ που είχα γράψει για το hungry for life και η ημερομηνία των ποστ μου προηγούνταν από τα δικά τους. Κατέβασε μερικές συνταγές και άφησε ελάχιστες. Παρόλο που τους έγραψα να κατεβάσουν τις υπόλοιπες, δεν τις κατέβασαν. Με έγραψαν κι αυτοί. Μέσα σ αυτές, ήταν και μια συνταγή για γλυκό κουταλιού μανταρίνι, η οποία ήταν καθαρά δική μου συνταγή. Το συγκεκριμένο σάιτ, όταν απειλήθηκε από το hfl για να τις κατεβάσει, μαζί με τις συνταγές, είχε αναρτημένες τις συνταγές μαζί με τις φωτογραφίες μας. Όταν το hfl του ζήτησε να κατεβάσει τις δεκάδες συνταγές που υπήρχαν εκεί των μελών τους, κατέβασαν ολόκληρο το site, το έκλεισαν για κανα δίμηνο και το ξανανέβασαν χωρίς φωτογραφίες. Τα κείμενα ήταν ολόιδια, όπως τα είχαμε γράψει. Ακόμα οι συνταγές μου βρίσκονται εκεί και σύντομα θα βάλω κι εδώ το γλυκό μανταρίνι, για να μην το έχει σαν αποκλειστικότητα η κυρία. Πάει αυτό.

Πρόσφατα, αναγνώστρια του blog , ανακαλύπτει σε ένα portal τη συνταγή μου για μήλα ψητά κατσαρόλας και μου στέλνει email. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μεγαλοκαρχαρίες. Το portal ανήκει σε μεγαλοεκδότη. Έχει τη συνταγή μου (η οποία βρίσκεται το τετράδιό μου 20 χρόνια), έχει άλλη φωτογραφία και (...το κερασάκι στην τούρτα) σαν πηγή, αναφέρει ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που ανήκει στον ίδιο το μεγαλοεκδότη. Καλό; Εδώ έχουμε και συνέχεια. Το τόσο σοβαρό και μεγάλο portal, δεν έχει email επικοινωνίας!!! Μας βρήκατε; Μας ανακαλύψατε; Τσα! Σας τη φέραμε! Δεν μπορείτε να κάνετε τιποτα! Εκνευρίζομαι απίστευτα. Δεν φτάνει που ανακαλύπτεις τη λαδιά τους, σε φιμώνουν κιόλας να μην μπορείς να τους κάνεις τίποτα. Ψαχνω για email, τίποτα. Με τη βοήθεια της αναγνώστριας, ανακαλύπτω ότι και το site που έχει στήσει το portal ανήκει και αυτό στον εκδότη. Μπαίνω εκεί για να βρω ένα email επικοινωνίας. Βρίσκω ένα email στη φόρμα επικοινωνίας. Το κοπιάρω και στέλνω email από το email μου. Γυρίζει πίσω....σοβαρή εταιρεία ε; Γράφω email στη φόρμα επικοινωνίας και ζητάω να επικοινωνήσουν μαζί μου. Όσο επικοινωνήσατε εσείς, επικοινώνησαν κι αυτοί.
Πάει κι αυτό.

Τώρα έχουμε τον άλλον. Στήνει ένα blog που δεν πατάει ψυχή. Και έχει βάλει συνταγές, κοπιαρισμένες όλες τη μιά μετά την άλλη. Εδώ έχουμε να κάνουμε και με θράσος. Κοπιάρει τη συνταγή μου για χαλβά. Την κοπιάρει και μισή, έτσι ώστε τώρα φαίνεται λάθος και βάζει και τη φωτογραφίας μου παραποιημένη για να μη φαίνεται το λογότυπό μου. Το έχει σβήσει κακήν κακώς με το photoshop. Ίσα ρε μεγάλε! Ξέρουν κι άλλοι από photoshop! Δεν ξέρεις μόνο εσύ! Του άφησα σχόλιο. Του έστειλα email . Όσο απαντήσατε εσείς, άλλο τόσο κι αυτός.

Φυσικά έχουμε κι άλλες περιπτώσεις. Εδώ και λίγο καιρό, αφήνει σχόλιο κάποιος, ότι μια συνταγή μου που την έχω βάλει από το Γενάρη, ειναι κοπιαρισμένη σε περιοδικό μαγειρικής ευρείας κυκλοφορίας. Δεν το τσέκαρα. Δεν πρόκειται να χαλάσω ούτε 1 λεπτό για να αγοράσω το περιοδικό...

Εδώ και |πολύ καιρό ανακαλύπτω blog που έχει μόνο νηστίσιμες συνταγές. Μόνο νηστίσιμες και μόνο κλεμμένες. Μέσα ειναι της φίλης μου της άλλης Αγγελικής συνταγή. Της το λέω με email. Τα παίρνει στο κρανίο, πάει να του αφήσει σχόλιο, δεν επιτρέπονται τα σχόλια στο μπλογκ. Είπαμε, όταν κάνεις λαδιά, βρίσκεις και τρόπο για να αποτρέψεις τον άλλον να στην πει. Του στέλνει email και το μόνο που έκανε ήταν να συνεχίζει την αντιγραφή, βάζοντας link.

Εγώ, ούτε με το link είμαι ευχαριστημένη αν δεν με ρωτήσουν. Εσείς; Και στο κάτω κάτω, αν θες να βάλεις συνταγή άλλου, βάλε μόνο το λινκ με τον τίτλο της συνταγής. Αλλιώς, αν θες να τη βάλεις ολόκληρη, ρώτα τον. Είναι πάρα πολύ απλό! Μην αντιγράφεις όμως. Κάτσε παιδέψου όπως παιδεύτηκα κι εγώ. Κάτσε φτιάχτη, κάτσε κόπιασε, κάτσε φωτογράφισε. Μην κοπιάρεις όμως τα λόγια μου, τον τρόπο γραψίματός μου, το στυλ μου.

Και τώρα τι γίνεται; Εχεις την όρεξη να ποστάρεις συνταγές. Έχεις την όρεξη να τις μοιραστείς με τον κόσμο. Κουράζεσαι, κοπιάζεις, στήνεις σκηνικό για να φωτογραφίσεις όμορφα ό,τι έφτιαξες και έρχεται ο κάθε έξυπνος και σου παίρνει τη δουλειά σου. Τι κάνεις όταν το ανακαλύπτεις; Βάζεις το ask tou use ψηλά; Βάζεις το copyright στο τέλος κάθε ανάρτησης; Κλειδώνεις το μπλογκ; Θα μπορούσα ακόμα και να κλειδώσω το μπλογκ. Να μη δουλεύει το δεξί κλικ και να μη μπορεί κανείς να αντιγράψει. Θα ήταν σωστό σε ένα μπλογκ μαγειρικής; Ο άλλος μπαίνει για να πάρει μια συνταγή, την κοπιάρει, την τυπώνει και φεύγει ευχαριστημένος. Αν το κλειδώσω, μόνο το print screen θα δουλεύει και θα παιδεύεται. Δεν θέλω να παιδεύεται ο κόσμος που του αρέσουν οι συνταγές μου...

Θα πει κάποιος βιαστικά: Μα συγγνώμη...υπάρχει copyright στις συνταγές; Τι περιμένεις εξάλλου όταν βάζεις ελεύθερα υλικό στο internet. Λάθος κύριοι. Και τα δύο είναι λάθος. Εγώ δεν υποστηρίζω ότι υπάρχει copyright στις συνταγές. Αν είναι δυνατόν να ψάχνει κανείς την αποκλειστικότητα στα σουτζουκάκια! Όχι καλέ μου άνθρωπε! Δεν σφετερίζομαι την ύπαρξη του μπακλαβά, αλλά θα υποστηρίξω με όλη μου τη δύναμη τα κείμενα και τις φωτογραφίες που εγώ κόπιασα να γράψω και να βγάλω. Όταν έγραψα το κείμενο με το διάλογο που έκανα με τη μάνα μου για το χαλβά, όταν παιδεύτηκα 2 απογεύματα για να τον κάνω μέχρι να πετύχει, όταν τον φωτογράφισα, δεν το έκανα για να τον πάρεις εσύ, να παραποιήσεις τη φωτογραφία μου και να τον κοτσάρεις στο μπλογκ σου σαν δικό σου. Για μένα το έκανα και για τον κόσμο που με παρακολουθεί. Αυτό είναι που με εκνευρίζει και όχι η αυθεντικότητα των συνταγών τόσο. Με εκνευρίζει να παίρνει ο άλλος τη δουλειά μου, τη δική μου και άλλων μπλόγκερς και να την πλασάρει για δική του. Με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο όταν ο άλλος βγάζει χρήματα απ' αυτό. Με εκνευρίζει να μην υπάρχει δεοντολογία, σεβασμός προν αυτός που κόπιασε. Ποιος έχασε τη δεοντολογία όμως για να τη βρει αυτός που κλέβει;

Τέλος, να σας πω ότι ακόμα και τα κείμενα και οι φωτογραφίες στο internet δεν είναι ελεύθερα. Υπάρχει νόμος που τα προστατεύει. Ο νόμος περί πνευματικής περιουσίας/ιδιοκτησίας στο internet και τον ξέρω πολύ καλά. Το λέω για να τ΄ ακούσει ο κάθε ενδιαφερόμενος. Τα κείμενα και οι φωτογραφίες μας προστατεύονται με νόμο. Αυτό σημαίνει, ότι αν θελήσω, μπορώ να κυνηγήσω νομικά από τον πιο ηλίθιο και άσχετο που αντιγράφει κακήν κακώς, μέχρι το μεγαλύτερο εκδότη. Ο νόμος με στηρίζει, υπάρχει και μπορώ να τον χρησιμοποιήσω.

Γιατί δεν βάζω links στους κλέφτες; Όχι. Δεν θα τους χαρίσω ούτε ένα κλικ στα blog τους/site τους κι όπως παιδεύτηκα εγώ για να βρω ότι με έκλεψαν, ας παιδευτούν κι αυτοί να βρουν ότι μιλάω γι΄ αυτούς. Ας στηρίξουμε ο ένας τον άλλον όταν αντιλαμβανόμαστε κλοπή. Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σαν bloggers. Και ας γνωρίζουν όσοι κλέβουν ότι είναι παράνομοι και ότι υπάρχει νόμος που μας προστατεύει. Τα σχόλια εδώ περιττεύουν. Γκρίνιαξα για να τ΄ ακούσουν όλοι...